20/10/2021

یکی از رمانتیکترین داستان های گوران ایوانیسویچ در ویمبلدن

  • توسط محمد رضا شیری
  • 15/01/2020
  • 0

تصور کنید سال 2001 است و شما گوران ایوانیسویچ هستید. 29 ساله هستید، در سه فینال قبلی ویمبلدون، در جایگاه دوم قرار گرفته اید و در رده بندی های جهانی به رتبۀ 125 سقوط کرده اید.

احتمالاً به بازنشستگی فکرمی کنید و می ترسید که صدوپانزدهمین بازی های ویمبلدون، آخرین حضور رسمی شما در میادین باشد، به خصوص بعد از اینکه به یک شانس دوباره احتیاج دارید تا در کل باشگاه انگلیس حضور پیدا کنید.

با این وجود بعد از یکی دو هفتۀ دیوانه در SW19، فراتر از تصورات خود ظاهر می شوید، شما آخرین نفری هستید که در مسابقات انفرادی آقایان ایستاده و جایزه خود را بالا می برد.

به نظر می آید یک داستان باشد، زیرا داستان ویمبلدون 2001 از ایوانیسویچ را بعید است که باور کنید و یکی از رمانتیک ترین افسانه های تاریخ گرند اسلم است.

داستان گوران ایوانیسویچ در ویمبلدن

در آغاز مسابقات بازیکن کروات به مطبوعات گفت: «من می خواهم اینجا را با افتخار ترک کنم.» و واقعاً با افتخار و سر بالا گرفته از زمین خارج شد.

این سفر با پیروزی نسبتاً مستقیم 6-4 ، 6-4 ، 6-4 در مقابل فردریک جونسون در دور اول آغاز شد ، اما کمتر کسی به یاد می آورد که او در دور دوم بعد از یک دور عملکرد ضعیف، کارلوس مویا بازیکن شماره 1 سابق جهان را شکست داد. 6-7 (6-8) ، 6-3 ، 6-4 ، 6-4.

در مرحله بعدی اندی روددیک ، جوان آمریکایی قرار داشت و در دور دوم توماس جوهانسون.

اما به جای تسلیم شدن در بازی پرشور از 18 ساله در زمین شماره یک ، در صدر 7-6 (7-5) ، 7-5 ، 3-6 ، قرار گرفت. امتیاز 6-3. او این کار را با تکه‌ای به پایان رساند و با درآوردن پیراهن خود جشن گرفت.

گوران

به نقل از ایوانسویچ: «هیچ کس فرصتی به من نداد، هیچ کس باور نکرد که من می توانم این کار را انجام دهم. اکنون همه چیز آغاز شده است. مسابقات اول به پایان رسیده و روز دوشنبه مسابقه دوم آغاز می شود. اکنون هر کسی می تواند برنده شود.»

و به همین ترتیب در یک چهارم نهایی در مقابل گرگ روسدسکی مبارزه کرد.

پس از آن ، تلگراف گزارش داد كه «دو گوران برای روسدسكی بسیار زیاد است» زیرا بازیکن كروات 7 بر 6 پیروز شد.

«امروز همین دو گوران ایوانیسویچ هستند. با هم در اینجا ، زندگی میکنند، مسابقه می دهند، و این کاملاً عالی است. وقتی این دو در کنار هم باشند ، می توانید هر چیزی را انتظار داشته باشید.»

بازیکن سابق شماره یک سافین تاکنون بزرگترین تهدید او بود، اما قهرمان آمریکا نیز باخت 7-6 (7-2) ، 7-5 ، 3-6 ، 7-6 (7-3). البته در پایان مسابقه دوباره پیرآهنش را در آورد.

«من واقعاً نمی توانم آن را توصیف کنم. این واقعاً در درون من آرامش عجیبی وجود دارد. حتی امروز که این مجموعه را باختم به خودم گفتم جای نگرانی نیست ، فقط آرام باش. هیچ چیز مرا آزار نمی دهد. به دلیل یک چیز احمقانه اخطار گرفتم. من می دانم چه کاری انجام می دهم.»

بریت تیم هنمن بین ایوانیسویچ و فینال ویمبلدون ایستاد و این بار واقعاً برای پیروزی خود مجبور به نبرد شد، اما او با وجود باخت در ست سوم، با نتیجه 7-5 ، 6-7 (6-8)، 0-6 ، 7-6 (7-5) ، 6-3 پیروز شد.

گوران ایوانیسویچ

به دلیل سه روز بازی متوالی در هوای بد، مسابقه پیچ و تاب و چرخش زیادی داشت و گرد و غبار شد، ایوانیسویچ اظهار داشت: «این سرنوشت است. خدا می خواست که من در این بازی برنده شوم – او باعث باران باریدن شد. »

و بنابراین، سؤال نهایی و بزرگ این بود: کدام یک از گوران در روز دوشنبه در فینال مردمی حضور پیدا می کند تا با پات رافاتر روبرو شود؟

این گوران 29 ساله ای بود که همه او را دوست داشتند و با نتیجه 6 بر 3 ، 3-6 ، 6-3 ، 2-6 ، 9-7 در مقابل بازیکن استرالیایی پیروز شد. او در یک مرحله دو امتیاز از شکست فاصله داشت، اما در پایان اشک شادی خود مرد و بیشتر جمعیت سرازیر شد، زیرا او تنها عنوان گراند اسلم خود را به دست آورد.

او نه تنها اولین بازیکن بعد از بوریس بکر در سال 1985 بود که این عنوان را بدست آورد ، بلکه او اولین Wild cart  بود که به این عنوان رسید.

«مرد وحشی ویمبلدون قایق ها را بالا می برد» عنوانی بود که روزنامۀ گاردین نوشت و در عین حال «ایوانیسویچ سرنوشت خود را نیز برآورده می کند.»

«کارت وحشی ، یک جمعیت وحشی ، یک پایان وحشی ویمبلدون» عنوانهای نیویورک تایمز بود.

«فکر می کنم خواب می بینم. من فکر نمی کنم کسی قصد دارد من را از خواب بیدار کند و به من بگوید ، (مرد ، تو پیروز نشدید) من مجبورم دوباره برگردم بازی کنم، دست زدن به جام قهرمانی بسیار حس خوبی دارد. منظورم این است که ، من حتی الان اهمیتی نمی دهم ، می دانید ، اگر یک بار دیگر در زندگی ام یک مسابقه برنده شوم. اگر نخواهم بازی کنم ، دیگر بازی نمی کنم. این همان است، برای من پایان جهان است.»

هجده سال بعد و به جرات می توان گفت که گوران ایوانیسویچ دیگر فکر نمی کند یک رویا باشد ، این تنها یکی از رمانتیک ترین داستان هایی است که دنیای تنیس به خود دیده است.

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اخبار